Dzień 13

Morzyczyn-Koło

6 sierpnia 2020

Dziś najważniejszym punktem dnia, po porannej Eucharystii, było nasze spotkanie z Matką Bożą, Bolesną Królową Polski. Pierwszy etap, blisko 14 km, zaprowadził nas do Lichenia, gdzie choć przez moment mogliśmy odpocząć u stóp Matki Bożej. Był to czas zanurzenia w jej troskliwej miłości, chwila oddechu i ofiarowania Jej swojego bólu i cierpienia.

Kolejne etapy, w pięknym słońcu, wędrowaliśmy przez Łuczywno i Młynek,gdzie gościnność i serdeczność ludzka jak zwykle nas zbudowała i pozwoliła nabrać sił do dalszej drogi. 

Finał dnia to wejście i apel w przepięknym kościele św. Bogumiła, gdzie ks. Piotr i wspólnota parafialna wciąż trudzi się wznosząc świątynię i dom parafialny.

  

Materiały Formacyjne

Szkoła Modlitwy

 

Konferencja Dnia

Ks. Robert Jahns, Eucharystia a Sakramenty

Rozważania Różańcowe

TAJEMNICE ŚWIATŁA

Chrzest Jezusa

Duch Święty objawia nam Boga w sposób bezpośredni

            Jezus nie dlatego przyjął od Jana chrzest z wody, że potrzebował oczyszczenia z grzechów. Nie miał ich, o czym zapewnia nas także głos z nieba: Ty jesteś moim Synem umiłowanym, Ciebie sobie upodobałem. Syn Boga nie może nosić w sobie żadnego grzechu. Przyjął chrzest, ponieważ chciał wziąć na siebie konsekwencje grzechów wszystkich ludzi wszystkich czasów – także moje grzechy.

            W wydarzeniu chrztu odkrywamy jeszcze jedną ważną prawdę. Bóg, w sobie wiadomych momentach, pragnie objawić się nam w sposób bardziej bezpośredni i oczywisty. Na początku publicznej działalności Jezusa Ojciec jasno określa relacje wobec Syna, a Duch Święty objawia się w szczególnych znakach, na sposób cielesny, jako gołębica. W ten sposób chce nas pokrzepić, utwierdzić w wierze, która choć „widzi” Boga za zasłoną, jest logiczna i opiera się na tym, co realne, rzeczywiste. Gołębica przypomina nam, że Duch Święty nie jest jakąś nieokreśloną energią czy mocą, ale prawdziwą Osobą, Osobą Boską, pełną mocy.

            Duchu Święty, wlej w moją duszę radość odkrywania i poznawania Boga.

Cud w Kanie Galilejskiej

Posłuszeństwo jest darem Ducha Świętego

            Być zwiastunem Ewangelii, heroldem Bożych tajemnic, znaczy naprowadzać ludzi na Chrystusa. W myśl Maryjnych słów: Uczyńcie wszystko, cokolwiek wam powie. Nie przekonamy świata o grzechu, sprawiedliwości i sądzie, nie obronimy naszej moralności, liturgii i stylu życia, jeżeli nie pokażemy Chrystusa i nie przekonamy, że jest On prawdziwym Bogiem. Tego zaś możemy dokonać jedynie wtedy, gdy będziemy posłuszni jak Maryja. Ona – wielka Matka Boga – wiedziała, jaka jest Jej rola, znała swoje miejsce i zadanie w planie Bożym. Dlatego nie obiecywała weselnikom cudu, lecz wskazała na Tego, kto ewentualnie mógł go sprawić. Tak wielkie i czyste posłuszeństwo jest bez wątpienia dziełem Ducha Świętego i Jego największym darem.

            Jeśli w naszym życiu zaakceptujemy plan Boży, jeśli na modlitwie będziemy bardziej słuchać Boga, niż do Niego mówić, jeśli odczytamy przykazania w kluczu miłości, wtedy staniemy się posłuszni Temu, który wie wszystko, a źródłem tego posłuszeństwa będzie w nas Duch Święty.

            Duchu Święty, uczyń mnie posłusznym głosowi Boga w moim sumieniu.

Głoszenie Królestwa Bożego i wezwanie do nawrócenia

Charyzmaty darem Ducha Świętego

            Jezus podczas publicznej działalności wypełnia zadania powierzone Mu przez Ojca. Jego męka, ale również Jego cicha praca w warsztacie stolarskim Józefa, Jego ukrycie w młodości mają charakter zbawczy. W swej misji korzysta ze szczególnych darów – panuje nad żywiołami, przewiduje przyszłość, uzdrawia chorych, wskrzesza umarłych. Te dary, zwane w Kościele charyzmatami, są uzdolnieniami Ducha Świętego udzielanymi konkretnemu człowiekowi ze względu na dobro wspólnoty. Wierzący jest wezwany do tego, aby posłużyć się nimi do budowania kościelnej jedności.

            Postawa Jezusa i Maryi uczy nas, że i dziś Kościół jest prowadzony przez ludzi obdarzonych różnymi charyzmatami: darem języków, proroctwa, przepowiadania, rządzenia, ale także darem bycia założycielem czy darem kapłaństwa. Musimy tylko zawsze korzystać z nich pod przewodnictwem pasterzy – biskupów zjednoczonych z papieżem, gdyż: różne są dary, ale Duch jest jeden. Różne są posługi, ale Pan jest jeden. Różne są działania, ale jeden jest Bóg (…) W każdym uwidacznia się działanie Ducha dla wspólnego dobra.

            Duchu Święty, spraw, abym nigdy nie niszczył jedności Kościoła, ale bym ją budował poprzez moje życie.

Przemienienie na Górze Tabor

Duch Święty źródłem wszelkiego doświadczenia religijnego

            Bóg w wydarzeniu przemienienia objawia się swoim uczniom w sposób jasny, a zarazem tajemniczy. Jezus odziany w lśniącą szatę i wskazany przez Prawo (Mojżesz) i proroków (Eliasz) jawi się jako Mesjasz. Głos z nieba wskazuje na świadectwo Ojca, zaś obłok, który spowija górę, można uznać za symbol Bożej obecności, a więc prawdziwy powiew Ducha Świętego.

            Ta scena ukazuje nam, że aby wejść w doświadczenie Boga, trzeba otworzyć serce na natchnienia Ducha Świętego, gdyż Jego obecność i moc są powietrzem, którym oddycha nasza wiara. To jedyne środowisko, w którym może żyć i się rozwijać. Bez Ducha Świętego narażamy się na budowanie obrazu Boga na wzór własnej grzeszności i małości.

            Dlatego Jezus w rozmowie z Nikodemem zapewnia, że aby wejść do Królestwa Niebieskiego, trzeba się narodzić z wody i Ducha. Śmiało też można powiedzieć, że kto nie wierzy, że Panem jest Jezus, nie poznał jeszcze Ducha Świętego.

            Duchu Święty, daj mi poznać Syna i zbuduj we mnie autentyczny obraz Boga Ojca.

Ustanowienie Eucharystii i Kapłaństwa

Duch Święty jest życiem Eucharystii

            Jezus, łamiąc chleb podczas Ostatniej Wieczerzy, błogosławił go, wypowiadając żydowską modlitwę dziękczynną Berakot. Z perspektywy chrześcijańskiej przywoływał On Ducha Świętego, mocy działającego Boga. Dziś tę samą modlitwę, epiklezę, powtarza każdy kapłan, błogosławiąc dary chleba i wina podczas Mszy św., przywołując Ducha Świętego (Uświęć te dary mocą Ducha Świętego, aby się stały dla nas Ciałem i Krwią Twojego Syna).

            Bóg nie pozostawił nam pełniejszego udziału w swoim życiu jak przyjmowanie Eucharystii, pokarmu niebiańskiego. W nim Bóg Ojciec daje nam Syna, aby zamieszkał w głębi naszej duszy. Syn chce się nam dawać jak Życie, abyśmy mieli przystęp do Ojca, a Duch Święty jest sposobem, przestrzenią udziału w tej Bożej Komunii Osób. Dzięki Eucharystii Bóg staje się bardzo bliski naszym doświadczeniom. Obyśmy dzięki Duchowi Świętemu przez Eucharystię stali się pełni życia Bożego.

            Duchu Święty, spraw, abym nigdy nie zwątpił w realną obecność Jezusa w Chlebie eucharystycznym.

 

Jeśli masz pytania lub pomysły, albo chciałbyś dostarczyć nam historyczne materiały, zdjęcia itp. po prostu do nas napisz

Email
biuro@kaszubskapielgrzymka.pl

Kaszubska Piesza Pielgrzymka

Z Helu na Jasną Górę
Aleja Lipowa 23
80-298 Gdańsk
696417236


Numer konta:
Parafia św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Leźnie 94 1160 2202 0000 0002 7055 9369

Patronaty

 

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
82 0.16496586799622