Kiedy Pan Bóg zakończył budowę świata, lecz zanim stworzył Adama i Ewę, postanowił upewnić się, że całego jego dzieło zostało stworzone według planów. W tym celu do wszystkich krain ziemi  posłał swoje anioły. Każdy z nich miał sprawdzić czy kraina która została mu przydzielona nadaje się do życia dla ludzi. Czy jest wystarczająco dużo roślinności  i zwierzyny.

Aniołowie ruszyli na rozkaz Boga odwiedzając podległe im krainy. Wszyscy byli zachwyceni krajami, które dostali pod opiekę, tylko jeden Anioł o imieniu Kaszub, był smutny z powodu pustyni jaka pokrywała jego krainę.  Nie od razu powiedział to Bogu, albowiem uznał to za zamysł Boży.  Kiedy więc przyszła jego kolej na zdanie raportu, rzekł:

- W ziemi, której jestem opiekunem nie ma roślinności ani zwierzyny, nie ma ptactwa gór i ryb. Jest tylko piach, który pokrywa całą krainę. Według woli i zamysłu Bożego

- Nie mówisz mi wszystkiego Kaszubie – odpowiedział Bóg, na co Anioł zalał się łzami i zaczął mówić

- Panie Mój i Stwórco, spraw aby ziemia która mi przypadła była piękna i żyzna. Zdejmij z niej karę jaką nałożyłeś na krainy, które otrzymały od Ciebie upadłe anioły, zanim się jeszcze zbuntowali. Nie karz mnie i ziemi którą się opiekuję, jakby zbuntował się przeciw Tobie.  – widząc wzruszenie Anioła Kaszuba, Bóg uśmiechnął się przyjaźnie spojrzał przychylnie na ową ziemię, po czym podał Aniołowi złotą sakiewkę.

- W sakiewce jest wszystko, czego potrzebuje Twoja kraina, według Mojej woli. Idź Kaszubie i uczyć tą ziemię przyjazną dla ludzi a ja będę jej błogosławił po wieki. Nie bałeś się bowiem prosić Mnie o ratunek dla ziemi, której jesteś opiekunem. – Kaszub podniósł się z kolan, wziął do ręki sakiewkę podaną przez Boga i odleciał do swojej krainy.

Kiedy doleciał na miejsce rozsypał złocisty piasek po całej ziemi, a w miejscu pustyni pojawiły się gęste lasy bogate w owoce i zwierzynę, przepiękne jeziora wypełnione rybami, ogromne połacie łąk i żyznych ziem, a także wspaniałe wzniesienia, które dawały namiastkę górskiego życia.  Wszystko to czego potrzebował człowiek do życia stało się udziałem krainy strzeżonej przez Anioła Kaszuba.

- Niech jeziora, łąki i lasy po wieki wymawiają nazwę Kaszuby. W dniu kiedy przybędą tu ludzie aby nie mieli wątpliwości jak ta kraina się nazywa i kto jest jej Aniołem Stróżem.

Wieki później do Kaszub przybyli pierwsi osadnicy, nie wiedzieli jak owa ziemia się nazywa, ale każdy z nich słyszał jak cała ziemia wymawia „Kaszuby”. Od tej pory, każdy jej mieszkańcem dom swój określał mianem Kaszub a siebie swoich przodków i potomków nazywał Kaszubami. Po dziś dzień Kaszubystrzeżone są przez swojego Anioła Stróża, który wstawił się za nimi u Boga i który dba o mieszkańców tej pięknej krainy.

To oczywiście legenda, ale w każdej z nich tkwi ziarno prawdy :) A ona jest taka, że wędrowaliśmy dziś przez najpiękniejszy region kaszubskiej ziemi. Mijane jeziora, wzgórza, lasy i pola przybliżały nas do Pana Boga i wiele mówiły nam o Jego miłości i łaskawości względem nas, mieszkańców tej krainy.

Dzień pełen wrażeń: najpierw msza święta, po niej wymarsz i wędrówka do pięknego i gościnnego Chmielna. Następnie do Złotej Góry, która wielu może kojarzyć się z festiwalem truskawkobrania. Później obiad w Ostrzycach i ostatni etap do Szymbarku ubogacany naszą pielgrzymkową audycją radiową. A na koniec mecz... Wynik? Dla mnie to jeszcze tajemnica, bo nocuję poza Szymbarkiem. Ale jutro na pewno się nim pochwalimy (no chyba, że nie będzie czym).

Edit: Macz wygrany 4:0 :) :) :)

A tymczasem zapraszam do odsłuchania dzisiejszej szkoły modlitwy i konferencji.

 ks. Jan Perszon, Szkoła modlitwy "Credo"

 dk. Beniamin Kirschling, konferencja: Maryja pełna łaski oblubienica Ducha Świętego