Dzisiejszy dzień to kompilacja wielu uczuć i emocji. Przede wszystkim panuje ogromna radość, że dochodzimy do Torunia. Dziesięć dni drogi i dokładnie połowa kilometrów za nami. Jednak to co najtrudniejsze dopiero nas czeka. Pięć dni o bardzo długich dystansach liczących prawie 50 kilometrów nazywane są przez pielgrzymów „ryczącymi czterdziestkami”. Będzie to potężna próba wytrzymałości. Jeżeli ją przetrwamy to jesteśmy już prawie na Jasnej Górze. 

Pierwszy śniadaniowy postój dzisiaj był w Przecznie. Koło gospodyń wiejskich przygotowało dla nas przepyszne kanapki, owoce i napoje. Odwiedziła nas Telewizja Polska z Bydgoszczy i przeprowadziła wywiady z naszymi długoletnimi pielgrzymami oraz oczywiście z księdzem kierownikiem. Po ponad godzinnym odpoczynku ruszyliśmy na obiad do Świerczynek. Grupa muzyczna spędziła całą przerwę na przygotowanie oprawy muzycznej na wejście do Torunia oraz na wieczorny apel. Na trzecim odcinku kleryk Mateusz przedstawił nam swoje poruszające świadectwo powołania. Kolejno na Wrzosach tradycyjnie czekały na nas przeróżne smakołyki. Zawitała też do nas Telewizja Trwam, która prowadziła sondę na temat pielgrzymowania do odcinka programu „Westerplatte Młodych”. 

Nabraliśmy ostatnich sił i ruszyliśmy głosić Chwałę Pana w Toruniu! 

To było piękne siedem kilometrów pełne muzyki i śpiewu. Wielkie podziękowanie należy się zespołowi muzycznemu, który godnie reprezentował Pieszą Pielgrzymkę Kaszubską. 

Jesteśmy dumni, że mogliśmy ewangelizować i dzielić się swoją radością z mieszkańcami Torunia. Na trasie spotkaliśmy różnych ludzi, starszych i młodszych, niektórzy płakali inni się śmiali, jedni byli bardzo przejęci i machali do nas obiema rękoma, drudzy udawali totalna obojętność i brak jakiejkolwiek uwagi. Niezależnie od tego wierzę, że chociaż zostaliśmy w pamięci i daliśmy do myślenia komukolwiek. Może za rok ten ktoś wybierze się z nami, może zastanowi się nad swoim życiem, a może po prostu zmówi za nas krótką Zdrowaśkę. Może będzie to większa grupa.

Jednak nawet jeśli miałaby to być jedna osoba to warto było poświęcić tyle siły i energii, aby tu dojść i podzielić się naszą radością pielgrzymowania. Przecież jest to jeden z celów naszej pieszej wędrówki. 

Dziękujemy Panie Boże za doświadczenie nowej ewangelizacji!